Ég renndi yfir öll þau komment sem ég hef nokkurn tíma fengið á þessa síðu, til þess eins að geta deilt nokkrum af hans með ykkur. Ég veit allavega að þetta hjálpar mér að brosa í gegnum tárin, og eflaust einhverjum öðrum líka.


Undir nafninu Ísak:

• 'þessi radar kallast einu nafni kynkvöt.. og jú það flír ekkert þinn radar. meirað segja tilvonandi hljómsveitarmeðlimir geta ekki rönd við reist'
• 'ég verð að taka undir það sem sveinn sagði. þetta er meira en lítið gruggugt.. hvort sem þessi saga er sönn eða ekki, þá get ég bölvað mér upp á það að þú varst að gera eithvað af þér.. sama hvar á landinu þú varst stödd.. on further note. þá er það ég sem hef verið að breiða út þetta fen af missönnum sögum. haha ísak 1 - 0 limgerður. ást og kossar.'
• 'já helena farðu í ferðalag.. og kondu heim með alla heimsins flóru af kynsjúkdómum og óáran.. og mynjagrip handa mér.. ósjúkdómstengdum'
• 'tad er eithvad ad hotmailinu minu. tannig ad eg gat ekki svarad ter, en eg bid spenntur eftir ikkur. ef tetta varst tu sem hringdir adann ta rett missti eg af ter. hringdu aftur. ast og kossar'
• 'æj ég er svo glaður að þér líði vel þarna úti. ég vildi að ég væri hjá þér, útsala í HM og svona. sakna þín kossar og knús'

Undir nafninu Rauða Eldingin:

• 'i gaer var vidburdarikur dagur. forum til vallaparaiso. skodudum borg og bae. keyptum gras af olettri konu med leigubylstjoranum okkar, forum i risastort casino i rika hverfinu tar sem eg helti tvisvar yfir sama manninn og lett bjorinn minn svo gjosa yfir hann, likt og ur kampavinsflosku. einn okkar tapadi 150.000 pesos. hinn 20.000 sa tridji brosir hringinn og hlussast um med 500 kall sem hann vann i bingo. sumir myndu halda ad tetta vaeri buid en neeei.. vid komum heim og aetlum a hostelbarnum en tad skal vottast ad tetta hotel leit ut einsog pakkhus.. a oddeyri.. og ta komumst vid ad tvi ad samastadur okkar var horuhus.. sem var nu reyndar budi ad loka tar sem klukkan var margt. en tad gerdi ekki til "umsjonarmadur" stulknanna greip okkur glodvolga a leid upp i herbergi og sagdist eiga annann bar, betri bar, nidri i bryggju hverfinu (oddeyrinni) og tar gaetum vid verid eins lengi og okkur listi, hann var einmitt ad fara tangad og vildi olmur gefa okkur far, tannig ad sneri mer ad honum og sagdi a okkar astkaera og ilhyra... sjadu nu til madur minn, eg hef enga nennu fyrir ter ne tessum utspyttu tikarskinnum sem tu kallar portkonur sneri mer svo vid og gekk rakleidis ad liftunni.. tannig ad vid forum upp og horfdum a chilesker sapur og forum ad sofa.. og nu var eg ad borda yfir mig af is... ast og kossar, yours truly. R.E.'

Undir nafninu Kjiddel:

• 'heijsan hjerted mitt! oh hvad eg sagner at sigja akkjurat som vi knuller... men herre gudt, helena jeg elskjar dig kan du ikka forsto det!! det er mikket sne her.. mikket mikket. og vi har alle sammen "karlstad fluen" som vi siger i norge.. men susie Q skal ikke vaere en problem i natten fordi jeg har un "date" med henne, som vi siger pa engelsk.. hilsen fra mej og min store firemand!!'

- Helena

Þá er Erla farin. Mér þykir það ótrúlega leiðinlegt, ég var orðin allt of vön því að hafa hana hérna. Einhver sem gengur frá eftir matinn um leið og maður er búinn að borða, talar íslensku, lokar klósettinu eftir notkun, getur hjálpað mér með stærðfræði og horft á Gossip Girl, Grey's Anatomy, Prison Break og Sex and the City án þess að kvarta á meðan. Við grétum báðar, og þegar ég var að ganga frá í herberginu hennar í dag fékk ég sting í magann og núna fæ ég tár í augun. Skemmtu þér vel í Barcelona elsku Erla mín og ég hlakka til að hitta þig um jólin.

Næsta efni á tilhlökkunarlista er Ítalíuferð okkar Kittils næsta föstudag. Ég held að ég muni ekki átta mig á því að ég sé að fara fyrr en ég verð komin á flugvöllinn, því fram að því verð ég að læra eins og enginn sé morgundagurinn og vinna jafnmikið. Uffa meg.

3. efni á listanum góða er Júlíuheimsókn 5. nóvember, vehei! Ég hlakka eiginlega meira til að fá hana hingað heldur en að fara til Ítalíu... váá hvað það á eftir að vera gaman að fá þig loksins! Einu sem eiga þá eftir að koma eru Freydís og fjölskylda og eins og staðan er í dag þá þykir mér líklegt að það verði næsta sumar. Mín plön um að vera heima næsta sumar fara jú algjörlega eftir því hvort ég muni koma til með að næstum því tapa peningi á því að vera að vinna á Íslandi eða græða pening á því að vera að vinna í Noregi. Svo væri nú reyndar æðislegt ef vinir mínir myndu gera sér ferð hingað við tækifæri, ég er búin að liggja yfir facebook- og myspacesíðum ykkar undanfarna tvo daga og liðið illa af söknuði.... sem er ein af ástæðunum fyrir að jólin eru efni númer 4 á tilhlökkunarlistanum.

Læra eða horfa á sjónvarpið... alveg fáránlega erfitt val þó ég viti alveg hvað ég á að velja.

- Helúsin

Í allnokkra mánuði hef ég ekki fundið fyrir hinni minnstu löngun til þess að blogga. Ástæðan er ekki sú að mig langi ekki til þess að neinn viti hvað á daga mína drífur því ég hef reynt, og meira að segja byrjað oft og mörgum sinnum, en alltaf gefist upp. Núna er ég loksins komin með rútínu í líf mitt (ég á alveg vandræðalega erfitt ef ég er ekki með einhversslags rútínu í gangi) og þá allt í einu bamm... kannski ég ætti að blogga?

Ég sit akkurat núna á kaffihúsi að bíða eftir að Kittil sé búinn í skólanum, með bjór við hliðina á mér og velti fyrir mér hvort það séu ekki margar ástæður fyrir því að ég ætti ekki að drekka þennan bjór, en mér kemur ekki ein í hug. Bekkurinn minn er hvort sem er að fara á skrall í kvöld og því eins gott að byrja bara snemma þannig að maður hætti þá fyrr (því eins og alþjóð veit hefur það nefnilega verið raunin hjá mér hingað til).

Síðasta vika var ótrúleg á allan hátt. Ég byrjaði í skólanum á mánudaginn og já takk fyrir, tveir gaurar með mér í bekk og afgangurinn stelpur. Annar gaurinn er svo meira að segja hættur nú þegar þannig að skemmti hinn sér vel greyið. Allar stelpurnar eru svo hver annarri indælli þannig að ég er hel bjartsýn á þetta allt saman. Við höfðum svo Grey's Anatomy kvöld á þriðjudaginn. Mér hefur ekki ennþá tekist að fá Kittil til að horfa á það með mér þannig að sjálfsögðu hugsaði ég snilld og velti fyrir mér hvort 'genialt' myndi komast til skila á sama hátt og ég meinti það. Annars mætti ég þunn í skólann hvern einasta dag í seinustu viku og fékk tilkynningu um að svona ætti þetta eiginlega eftir að vera í allan vetur þar sem helgarnar eru ekki endilega tíminn til að skemmta sér á þessum slóðum. Frábært fyrir Helenu sem er alltaf svo afkastamikil þegar hún er þunn (ligg venjulega uppí rúmi eða sófa allan daginn og horfi á sjónvarpið þangað til ég sofna á kvöldin).

Eftir að hafa farið einu sinni í öll fögin sem ég er í kom ekkert annað upp í hugann á mér en vá. Síðastliðin þrjú ár hef ég reglulega sagt við bæði sjálfa mig og aðra: 'þetta kemur... einn daginn hlýt ég að finna það sem ég er að leita að'. Ég var pínu farin að efast þar sem það var rosalega undarleg blanda af fögum búin að vera í hausnum á mér í nokkuð langan tíma og mér datt ekki í hug að ég myndi finna þau öll sett saman í eina Bachelorgráðu. Reiseliv við Høyskolen i Telemark hefur hins vegar sýnt mér fram á annað þar sem öll fögin sem ég er í eru hvert öðru skemmtilegra. Ég er svo ánægð að ég gæti jafnvel sprungið. Það eina sem mætti sleppa er þriðjudagur. 6-faldur stærðfræðitími er reyndar ekki það skemmtilegasta sem ég veit. Ég hef samt tekið eftir því að þrátt fyrir áfengisdrykkju seinustu ára hefur heilinn í mér náð að þroskast þar sem ég á ekkert svakalega erfitt með að skilja hvað er í gangi í stærðfræði, eitthvað annað en í MA hérna um árið. Líklegra þykir mér þó að það sé vegna þess að ég er búin að vera rétt rúma viku í skólanum og ekki byrjuð á brjálað erfiðu dæmunum. Sjáum til hvort ég muni þurfa að éta þetta ofan í mig eftir tvo mánuði eða svo. Annars held ég að Jón Árni Steingrímsson komi upp í hausinn á mér að minnsta kosti einu sinni í hverjum tíma og ég var mikið að spá í hvort ég gæti ekki bara leigt hann hingað í eina önn eða svo... Kittil myndi alveg þiggja smá hjálp líka þannig að það myndi vera vel þess virði. Ef þú lest þetta Jón Árni, íhugaðu þá tilboðið.

Annars á afi Z afmæli í dag og ég óska honum hjartanlega til hamingju með það og Saadiu bestustu frænku til hamingju með afmælið á morgun.

Erla kemur eftir 8 daga, VEHEHEI!!

Lifið heil...

- Helena

Til hamingju með 30 ára afmælið í dag Heiða Sigrún Pálsdóttir!

Ísland númer 1 og Noregur númer 2. Maður kann heldur betur á þetta. 

Mér þykir leiðinlegt að segja að mér finnst ekki leiðinlegt að eplin séu alveg að verða búin. Dagarnir líða hjá eins og ég veit ekki hvað. Hver dagur er ósköp líkur þeim fyrri og mér finnst það notalegt, allt er einhvern veginn svo öruggt... en getur stundum orðið frekar leiðigjarnt. Ég vakna og fer í ræktina. Kem heim, fer í sturtu og borða á meðan ég horfi á tvöfaldan þátt af Days of our Lives. Þvílíkur og annar eins þáttur sem það nú er... myndi jafnvel segja verri en Bold... fyrir utan það að flestallir karlmennirnir eru ákaflega myndarlegir... og þetta segi ég ekki í kaldhæðni. Man einhver eftir Morgan, geðveiku gellunni úr Bold sem reyndi að fá Ridge til að gera sig ólétta? Já, hún leikur líka í Days... og er alveg jafn geðveik og ógeðsleg þar. Þegar þeirri dramatík er svo lokið byrja ég venjulega að hlakka til að Kittil komi heim úr skólanum og fer út í hlöðu til að pakka eplum. Eins og gefur að skilja eru ótrúlegustu hlutir sem geta skemmt mér við þá iðju... eitt lítið lag í útvarpinu getur glatt á við Jón Gnarr. Eða þegar slokknar á viftunni, helvítis hávaði alltaf hreint sem kemur úr þeim djöfli. Ég elska líka þegar Pelle

kemur inn í hlöðu nývaknaður og vill vera klappað... og ég tala nú ekki um þegar íkornadelinn byrjar að hlaupa um og Pelle byrjar að elta hann eins og hann eigi lífið að leysa.. og verður svo brjálaður þegar hann hoppar uppí tré og hann áttar sig á að eltingaleiknum er lokið og hann náði honum ekki. Frekar en fyrri daginn.

(Ef vel er að gáð má sjá fyrrnefndan íkorna vinstra megin á tréstofninum, nálægt miðjunni.)

Fólk kemur og fer, ánægt með eplin sín og epladjúsinn og ég ánægð yfir að vera að græða pening... og sérstaklega ánægð ef ég átta mig á því að ég talaði alveg heillengi við það og fannst það ekkert mál. Um þrjúleytið kemur Kittil svo heim, mér til ómældrar gleði... ég reyni að fá hann til að vera með mér útí hlöðu að pakka og oftast eftir mikið tuð gengur það eftir. Hann gefst þó fljótlega upp og fer inn. Svo gerast svona hlutir eins og þessir...

..ég finn epli sem lítur út eins og rass... og að sjálfsögðu gefur það mér svo sannarlega tilefni til þess að hlaupa inn og sýna drengnum, skellihlæjandi. Kannski þetta sé bara að gera mig enn auðveldari að skemmta... fátt betra en að fá hláturskast útaf rassepli. Get ekki annað sagt en að ég sé að deyja úr spenningi yfir að vera að fara til Kanarí eftir rúma viku. HOLA!

Ég keypti kíló af tilbúnu piparkökudeigi í gær og ég hef ekki ætlað mér að búa til eina einustu köku.

-Helús

 

Ég leigði mynd um daginn. Ég þurfti að stofna reikning á mínu nafni því Kittil skuldar fúlgur fjár á öllum vídjóleigum í 20 km radíus. Afgreiðslustúlkan bað mig um skilríki og ég rétti henni ökuskírteinið mitt. Ég heyrði að hún var mikið að ræða nafnið mitt við hina afgreiðslustúlkuna og ég ákvað að segja ekki neitt og leyfa þeim að koma mér á óvart. Helena Gafssosdottir varð útkoman. Gella... í alvörunni?

XXX Rottweilerhundar hafa mikið verið spilaðir á þessu hemiliundanfarið, af Kittil aðallega. Ég væri að ljúga ef ég segði ekki að þessi diskur lokkaði fram ýmsar nokkuð skemmtilegar, en þó óljósar, minningar úr KA-húsinu hér forðum daga. Sem minnir mig líka á það að Skytturnar verða að spila á Karó um áramótin sem færir mig skrefi nær tilkynningu þessa bloggs... ég kem til landsins þann 16. desember og verð fram yfir áramót og eitthvað fram í janúar.... and the crowd goes wild! Takk, takk... helst vil ég þakka Berit fyrir að borga flugið fyrir mig og Kittil fyrir að vera skilningsríkur yfir því að ég vilji eyða smá tíma heima. Þið eruð æði.

Timbuktu tónleikarnir sem Kittil dró mig á voru bara ansi hressandi verð ég að segja... eiginlega bara ógeðslega skemmtilegir. Það var mikið um líkamshristingar og við tókum meira að segja smá salsa múv á liðið. Veit ekki alveg af hverju við gerðum það á hiphop tónleikum en það var nú margt sem ég gerði þetta kvöld sem ég skil ekki alveg. Eins og að hrynja í jörðina fyrir framan alla helstu vini hans Kittils af því að ég hljóp aðeins of hratt. Muse tónleikarnir hinsvegar.... þeir koma eiginlega bara næst á eftir Justin. Þegar fyrsta lagið byrjaði, sem by the way var Knights of Cydonia, þá fraus ég og gat ekki brosað, sungið með eða neitt nálægt því... ég sat bara grátandi með opinn munninn og gleymdi öllu öðru. Yfirþyrmandi tilfinning í meira lagi já.

Dæmigert að þegar ég er komin í bloggstuð þá koma gestir... og ég vil ekki vera dónaleg. Það er nóg fyrir þau að sjá að ég lít út eins og ég sé tvö tonn í bláu náttfötunum sem ég fékk í jólagjöf eitt árið. Ég meina það... tvö tonn, ekki kílói minna.

Elskið hvort annað...

 -Helena 

 

 

Maður var heldur betur í ruglinu í gær... það þarf að búa til nýtt orð til að lýsa líðan minni í dag. Hvorki þunn né timbruð er nógu sterkt. Meira var maður samt í ruglinu í kvöld, þó aðallega Hlynur og Símon. Jú góðir gestir... Manchester United verða ekkert meistarar á hverjum degi sjáiði til, og því þarf bara að fagna með viðeigandi hætti.

Ekki er nóg með það að Velvet Revolver hafi um daginn verið að spila á sama stað og við Hekla fórum á Incubus tónleikana í San Fran, þeir voru að spila í Santiago 10. apríl!! Við fórum þaðan hvenær? Já alveg rétt, 1.!! Mér finnst nú að Slash ætti að taka aðeins meira tillit til aðdáenda sinna en þetta.

Var að tala við Mauro á msn áðan, það var lovely... hann sendi mér m.a. þessar myndir..

Einstaklega skemmtilegt. Sérstaklega þar sem einnota myndavélin sem við notuðum í Santiago hvarf á einhvern dularfullan hátt og við áttum því engar myndir af liðinu.

Norge eftir 5 daga, hipp hipp húrra!

- Helena

 

Ég ætla að skrifa ógeðslega langt blogg. B þýðir besta og V þýðir versta.

Ireland

Dublin - B: Gaurinn sem bar Iceland fram sem Ojslan. Kallarnir sem gerðu írska barinn að ekta írskum bar með því að vera blindfullir og syngja geðveikt hátt. V: Hostelið. Sú staðreynd að maður þurfti alltaf að fara út til að fá sér ferskt loft á öllum stöðum, þar með talið flugvellinum sem við þurftum að bíða á í góða 6 tíma og fara svo í flug sem tók 10 tíma.

USA

New York - B: Áramótin. The Empire State Building. Að sjá Rent á Broadway. Guggenheim. MoMA. Harlem. Andy á Jazz on Lenox. Danielle... hahaha. Stand up-ið sem við fórum á. MSN samtalið við mömmu þar sem hún sagði mér að Freydís væri ólétt. Ground Zero. V: Að veskinu mínu var stolið. Sú staðreynd að við gátum ekki keypt neitt af viti þarna sökum lítils pláss í bakpokunum okkar. Ground Zero.

San Francisco - B: Binni og Helgi. Amsterdam Hostel. Fólkið á Amsterdam, bæði starfsfólk og gestir. Red Room. Miller Lite. Kvöldið sem við keyrðum yfir Golden Gate brúnna og dagurinn eftir það. Incubus tónleikarnir. V: Ógeðslegi 40 ára gamli gaurinn á hostelinu sem lét mig faðma sig tvisvar þegar hann var ber að ofan. Indverski gaurinn sem var ekki svo hress. Þegar ég gerði heiðarlega tilraun til að stela 1 dollaraseðli á Subway en gaurinn tók eftir því.

Los Angeles - B: Helgi og Binni. Hostelið og (starfs)fólkið á því (fyrir utan áströlsku mellurnar). The Chinese Theater. Hollywood Boulevard. Dagurinn sem við keyrðum um alla borgina í blæjubíl með sænsku folunum okkar. Að Hekla fór í partý með Ben og sá 50 cent og talaði við gaurana í Three 6 Mafia og þeir gáfu henni nafnið Hekiller Madspitter. Búðin þar sem ég fann Slash bolinn minn. V: Áströlsku mellurnar. Steikingarlyktin.

Tucson - B: Ragga. Sigrún og Rico. Hótelherbergið. Frat partý-ið (eða aðallega það að við höfðum tækifæri á því að fara í frat partý ). Dýrðlegi kvöldverðurinn sem Ragga bauð okkur í. Pei Wei. Samtölin. Hlátursköstin. Snjókoman haha. V: Að Hekla varð lasin og gat ekki komið með okkur út eitt kvöldið. Að þurfa að fara.

Mexico

Mexico City - B: Að ég hljóp upp tvo pýramída og fór létt með það (grín, ég dó næstum því en ég fór allavega upp þá báða). Adrian. Ísraelska liðið. Leigubílstjórinn sem vann á vegum hostelsins og vildi allt fyrir okkur gera. V: Helvítis, djöfulsins ógeðins staðurinn Hyper Bar.... þar var myndavélinni minni stolið. Nautheimski gaurinn sem ég veit ekki hvað heitir en er samt á MSN-inu mínu.

San Cristóbal De Las Casas - B: Alan, Dave, John og Miles. Varðeldurinn á hverju kvöldi. Hengirúmin. Þýska gellan. Litlu börnin sem kölluðu okkur 'babies'. Markaðurinn. Bleika kirkjan. 'Hvað er í gangi?!' V: Að vera veik þegar ég kom þangað og verða aftur veik tveimur dögum áður en við fórum þaðan. Bruninn hennar Heklu.

Guatemala

Antigua - B: Kittil. Sandra. Salsatímarnir hjá Mike. The Black Cat og allt sem því fylgdi... starfsfólk, gestir, rúm, matur, drykkir og almenn skemmtilegheit (og þá allra helst cat-crawlið sem átti sér stað þann 14. febrúar). Mojito-arnir á Monoloco. Herbergi númer 2. Vulcan Pacaya. Café 2000. Borat. Little Miss Sunshine. Konurnar sem þvoðu fötin okkar. La Sin Ventura. Herbergi númer 8. Krakkarnir sem voru alltaf fyrir utan hostelið með mömmu sinni og við lékum okkur við klukkutímunum saman. Trúnóin. Gallo. Að heyra allt í einu 'hvað er í gangi?!' hljóma um gangana, snúa sér við og sjá Alan, Dave, John og Miles aftur. Fidel Castro. Sky Bar (held samt að þetta heiti Café Sky, en við kölluðum þetta allavega alltaf Sky Bar) og maturinn þar. 'Tienes condones grande?' Haha. V: Allar þær snargeðveiku mellur sem á vegi okkar urðu í þessari borg, og voru þær þónokkrar. Veikindi. Poddanum hennar Heklu var stolið. Steikingarlyktin í herberginu okkar á morgnana. Að þurfa að fara.

Honduras

Copán Ruinas - B: Maturinn á Via Via, risastóri fuglagarðurinn og Papa Chango (og þá á ég við apann, ekki staðinn). V: Allt sem ekki var talið upp í best. Þessi staður var viðbjóður.

La Ceiba - B: Leigubílstjórinn. Spikfeitu klæðskiptingarnir á Pizza Hut. Fallegi gaurinn með bláu augun. V: Allt annað.... þetta var ógeðsleg borg.

Utila - B: Treetanic. Cocoloco. Pétur. Ströndin. Andrúmsloftið. Fólkið. Sjórinn. Baunalokurnar hjá konunni á horninu. Imperial. Salva Vida. Port Royal. Litli gaurinn sem sagði okkur frá THE chocolate man. Klæðskiptingarnir. Hommarnir. Folarnir. V: Rigningin sem var svo kraftmikil að hún eyðilagði fötin okkar. Að eiga ekki pening til að kafa. Kakkalakkarnir.

San Pedro Sula - B: Litli gangsta gaurinn. Gaurinn sem talaði ensku á hótelinu okkar. Applebee's. V: Hvað þetta var í heildina litið eitthvað sóðaleg og mikil ghetto borg.

Nicaragua

Managua - B: Sturturnar á hótelinu. Gaurarnir sem hjálpuðu okkur að finna leigubíl og buðu okkur ýmislegt annað í leiðinni. V: Ruglið sem við lentum í þegar við vorum að reyna að finna almennilegan veitingastað.

Costa Rica

San José - B: Allt við hostelið og starfsfólk þess. Canopy/River Rafting ferðin sem ég fór í. Að John skildi allt í einu labba inn á sama hostel og við, í þriðja skiptið... og að Alan, Dave og Miles komu allir á það tveimur dögum seinna. Eat My Pussy. Rauði barinn. Imperial. Maturinn sem við elduðum. Svissneski gaurinn. Bandarísku white trash gaurarnir. Fáránlega heitu ensku gaurarnir sem voru vandræðalegri en allt. Ananasinn. Melónurnar. Seinasta kvöldið okkar. V: Ógeðslegu viðbjóðins pöddurnar sem átu mann lifandi.

Peru

Lima - B: Rúmin á hostelinu. Flugvallarfylleríið sem við tókum þegar við vorum að bíða eftir fluginu til Santiago. Þjónninn okkar á flugvellinum. V: Mellan sem var að vinna á hostelinu.

Cusco - B: Dagný og Helga. Machu Picchu. Litli gaurinn sem hljóp meðfram rútunni í Machu Picchu. Landsfegurðin sem umlukti okkur á alla kanta. Maturinn á Jack's. Allt lamadótið sem við keyptum. Gellan sem við hittum á flugvellinum og deildum síðan taxa og herbergi með. V: Kuldinn. Hvað það var erfitt að anda, sama hvað þú varst að gera. Mellan sem klúðraði fluginu fyrir okkur.

Chile

Santiago - B: Ísak, Helgi, Addi og Fiddi. Chilensku krakkarnir. Allt skrallið og ruglið með þessu liði. Hlátursköstin. Klippingin mín. Mauro-peysan mín. Sushi staðurinn. Akkurat. Palta. Partýið sem við fórum í uppi á húsþaki á 20. og eitthvað hæð. Vodka í RedBull. V: Þegar strákarnir settu eitthvað út í drykkina okkar bara af því að þeim fannst fyndið að sjá hvernig við yrðum... og höfðu erindi sem erfiði (grín, þeir settu ekkert út í drykkina okkar... ég var bara viss um það af því að ég vissi ekki að það væri mögulegt að ég gæti hagað mér eins og ég hagaði mér eitt kvöldið... eða jafnvel tvö ).

Cartagena - B: Victor, Þói, Ásrún og auðvitað strákarnir. Húsið þeirra. Chilensku krakkarnir. Veðrið. Partýið. Samtölin. V: Að þurfa að fara.

Argentina

Buenos Aires - B: La Boca og allt sem það hverfi hafði upp á að bjóða. Andrúmsloftið. Maturinn. Eftirréttastaðurinn. Bandaríska fólkið sem við hittum þar og var heví næs. 3 manna kampavínspartýið sem við héldum uppi á þaki á 24. hæð. Helheiti gaurinn sem var eitt sinn á sama veitingastað og við. V: Hvað við höfðum lítinn tíma þar. Að þetta var seinasti viðkomustaður okkar í Suður - Ameríku.

Sverige

Örebro - B: Lilý. Íbúðin hennar Lilýar. Bollurnar hennar Lilýar. Samtölin. Hákarlinn. Páskaeggið. Flippin okkar. Fylleríin okkar. Þvottagrindin sem var fyrir framan herbergið í 3 daga. Kínverski staðurinn. Huggulegheitin. Brenndi rallinn. V: Brenndi rallinn. Þurfa að fara.

Norge

Gvarv - B: Kittil. Fjölskyldan. Lindheim fruktgård. Vinirnir. Bíltúrarnir. Akkurat. Samtölin. Eplin. Fíflaskapurinn. Eplasafinn. Hlátursköstin. Crazy monkey something. Stjörnurnar. Játningarnar. V: Að þurfa að fara.

Danmark

København - B: Baddi, Heiða, Andri og Lena. Hitt Nimbusliðið. Veðrið. Hátíðarmaturinn. Samtölin. Ljónið sem ég svaf með í fanginu. V: Að eiga engan pening til að missa það í H&M. Að þurfa að fara.

Svo má ekki gleyma því að það er eitt sem kemst á 'bestalistann' á öllum stöðunum. Það er hún elsku besta Hekla mín. Ég get ekki einu sinni útskýrt með orðum hversu þakklát ég er þér fyrir þessa ferð.

Heyrðu svo er Erla syss bara komin í Stjórn Hugins og ég á leiðinni til Noregs eftir þrjár vikur. Hvað er í gangi?!

- Helena sem varð 22 ára í dag

 

Daginn... eða kvöldið. Eða hvaða tími sólarhringsins sem er hjá þér, kæri lesandi. Allt fyrir þig.

Ég kvaddi Lilý og Heklu í Örebro og fannst það ólýsanlega leiðinlegt. Ég er náttúrulega orðin háðari Heklu en náttbuxunum mínum og mikið sem mér fannst leiðinlegt að geta ekki pakkað Lilý ofan í tösku og tekið hana með mér. En ég er hætt að gráta... ég mun hitta þær aftur, og það fyrr en varir.

Noregur var allt sem ég hafði ímyndað mér og svo miklu meira til....
Hlátursköst.... samræður sem fá þig til að brosa kjánalega, roðna og láta magann á þér hlaupa út í buskann.... Hershey í geigvænlega miklum ham.... eldaður matur og drukkið rauðvín (og mér fannst það meira að segja geðveikt gott takkfyrirtakk).... sæng, stjörnubjartur himinn og Sigur Rós í botni... villt apa eitthvað?!
Óvenjulega smooth samræður við foreldra á norsku... já nei, foreldrarnir tala norsku, Helena svarar á ensku.. eða spænsku ef því er að skipta (það var nú reyndar óvart sem maður skellti smá si og gracias með, en þau orð fengu augljóslega að fljóta með) ... hversu oft ég var kynnt hef ég ekki tölu á.... né náði ég helmingnum af öllum þeim nöfnum sem voru kynnt fyrir mér... -norskanorskaHELENAnorskanorskaISLANDnorskanorskaGUATEMALAnorskanorska-.... ég náði þó að það var verið að tala um mig.... keyrði litlu systur á fótboltaæfingu... og hjálpaði til við bústörf... fékk skó í kveðjugjöf..... Noregur í haust, einhver? Kanskje.

Þrátt fyrir þessa draumi líkustu daga varð ég að segja mitt sársaukafulla bless og halda áfram... ferðinni var líka heitið til Badda, Heiðu, Andra og Lenu og hjálpaði sú hugsun mér mikið við fara ekki að gráta á leiðinni. Allavega ekki mikið. Ég var líka ekki svikin þegar ég kom þangað, fékk hátíðarmat með öllu tilheyrandi og ekkert nema eyru að hlusta á allt sem ég hafði frá að segja. Ég efaðist um hvort litla fólkið myndi muna eftir mér, en það var greinilega hinn mesti óþarfi. Reyndar eru öll börnin í Nimbusparken orðin fullorðin frá því að ég sá þau seinast og ég hef ekki hugmynd um hvernig það gat gerst á ekki lengri tíma en þetta. Farið að gera þarfir sínar í klósettið og tala eins og það sé á gelgjunni.... sem er reyndar alveg ótrúlega fyndið.

Ég er alveg að fara að koma heim... og veit ekki hvað mér finnst um það. Ég hlakka djöflinum meira til að hitta alla aftur, en ég er nokkuð viss um að eftir svona viku eða tvær verð ég farin að gráta yfir löngun til að fara aftur út. Það greip mig einhver ferðageðveiki þarna úti og núna langar mig bara til þess að skoða og sjá allt sem ég get og læra eins mörg tungumál og er manninum mögulegt að læra. Jahá, það er nefnilega ekkert annað.

Hittumst heil...

- Helena

Til hamingju með afmælið elsku besta Bergþóra mín.

Það skal ég segja ykkur. Glöggir lesendur þessa bloggs taka ef til vill eftir því að nú eru notaðir íslenskir stafir. Sem þýðir bara eitt... maður er kominn til Skandinavíu og gott betur en það, ég er búin að koma mér helvel fyrir hjá elskunni minni henni Lilý í krúttlegu íbúðinni hennar í Örebro, Svíþjóð.

Þegar ég skildi við ykkur síðast var ég í Santiago hjá Ísaki, Helga, Adda og Fidda. Þessi dvöl okkar þar er eitthvað sem seint verður toppað. Ég gerði lítið annað en grenja úr hlátri, partýa af mér rassgatið á hinum ótrúlegustu stöðum (uppi á húsþaki á 20. og eitthvað hæð... einhver?) og gera mér æ meir grein fyrir með hverjum deginum sem leið hvað ég elska þessa bjána ótrúlega mikið. Við fórum svo í einn dag í húsið þeirra í Cartagena og þar biðu Victor, Þói og Ásrún eftir okkur. Ekki var það nú leiðinlegra lið og þetta seinasta kvöld var alveg hreint ótrúlegt. Standandi partý til 8 um morguninn (eða það var þá sem við Hekla yfirgáfum höllina, efast um að partýið hafi eitthvað verið búið ) með íslenska fólkinu + helling af ótrúlega frábæru og skemmtilegu Chilensku liði sem við vorum búnar ad kynnast í gegnum strákana á meðan á dvöl okkar stóð í Santiago. Helgi ef þú lest þetta þá ætla ég bara að minna þig á að þú VERÐUR að senda okkur myndirnar sem þú tókst þetta kvöld, það kemur ekkert annað til greina. En já, við Hekla yfirgáfum sem sagt samkunduna um morguninn og strákarnir fylgdu okkur til að taka Taxa á rútustöðina. Það var ekki laust við að eitt eða jafnvel tvö tár hafi lekið niður kinnarnar á undirritaðri þegar þetta marghataða bless var yfirstaðið og ég sest upp í leigubílinn. Alveg sem ég þoli ekki svona lagað. Hálf ringlaðar og frekar örmagna fórum við á flugvöllinn í Santiago, í þeirri von um að fá eitthvað flug því jú, við áttum náttúrulega ekki neitt pantað frekar en fyrri daginn. Það gekk nú betur en nokkur hefði þorað að vona og um kl. 21:00 vorum við komnar með herbergi á hosteli í Buenos Aires, Argentínu. Við komumst fljótt að því að hostelið sem hafði orðið fyrir valinu var háværasta partý hostel sem við höfum komið á í allri þessari ferð og ekkert annað en partýveisla með öllu tilheyrandi sem beið okkar. Við pössuðum (pass skiljiði) það boð í þetta skiptið og ákváðum í staðinn að fara bara að sofa í herberginu okkar sem var á miðju partýsvæðinu þar sem allir kepptust um að spila tónlistina sem allra hæst og tala eins hátt og mögulegt var. Ég held ég hafi verið búin að liggja á koddanum í innan við mínútu þegar ég var steinrotuð, enda sló ég mitt persónulega vökumet um allnokkra klukkutíma þessa seinustu daga í Chile. Meira en 60 klukkutímar með max 2 klukkustunda svefni samanlagt er ekki svo slæmur árangur.

Sökum þess hversu óskipulögd þessi ferð okkar er búin að vera í alla staði vissum við að einhvers staðar þyrftum við að eyða minni tíma en við vildum og því miður var sá staður Buenos Aires. Við gerðum reyndar helvíti mikið á þessum tveimur og hálfa degi sem við höfðum þar, hluti sem við tókum allavega 5 daga í að gera á öðrum stöðum sem við komum á. Við misstum það báðar þegar við fórum í La Boca hverfið... keyptum okkur minjagripi eins og enginn væri morgundagurinn og ég kom heim fáranlega stoltur eigandi fótboltabúnings sem er eins og búningurinn sem Maradona spilaði í fyrir argentíska landsliðið (hann átti einmitt heima í þessu hverfi þegar hann var ungur), með númerinu hans og nafni, og meira að segja eiginhandaráritun. Ákváðum svo seinasta kvöldið okkar að fagna með stæl og borðuðum dýrindis máltíð (sem kostaði ekki nema svona 1000 kall á manninn) og fórum svo á geðveikislegan eftirréttastað þar sem við keyptum okkur 5 eftirrétti og gátum varla andað eftir á, hvað þá staðið upp, vegna seddu. Stálumst síðan upp á 25. hæð í einhverju háhýsi þar sem við vorum með útsýni yfir nánast alla borgina, drukkum kampavín og flippuðum allsvakalega með myndavélina. Hefði ekki getað hugsað mér betri leið til að segja bless við þessa heimsálfu.

Flugum frá Buenos Aires til Sao Paulo í Brasilíu. Við þurftum ekki að bíða á flugvellinum þar nema í svona hálftíma en á þessum hálftíma vildi svo skemmtilega til að HEILT BRASILÍSKT FÓTBOLTALIÐ labbaði framhjá okkur og gott betur en það... þeir þurftu að bíða eftir flugvélinni sinni á nákvæmlega sama stað og við vorum á! Ég snerist í hringi og talaði tóma steypu í góðar 10 mínútur og Hekillinn hélt að ég væri nú endanlega búin að tapa mér. Og ég viðurkenni það, ég var ansi nálægt því. Ég var næstum því búin að sleppa því að fara á klósettið þótt ég væri að míga í buxurnar bara af því að mig langaði að njóta þessa útsýnis aðeins lengur. Enda ekki á hverjum degi sem maður fær að horfa á brasilískt fótboltalið úr 3 metra fjarlægð. Þegar flugfreyjurnar voru svo búnar að rífa mig grátandi í burtu (grín, í alvörunni grín) tók við 12 tíma flug til Parísar og í þessu flugi ákváðum ég og Hekla að eiga okkar fyrsta og jafnframt síðasta rifrildi í ferðinni. Floooott það stelpur. Allir farþegar vélarinnar sofandi og ég og Hekla næstum því að öskra á hvora aðra að halda kjafti og þegja, á meðan við sátum samt við hliðina á hvorri annarri. Við snerum okkur svo bara í burtu og ég fór að horfa á The Holiday og grenjaði náttúrulega frá mér allt vit með tilheyrandi látum. Að sjálfsögðu sættumst við náttúrulega á endanum og hlæjum mikið að þessum athöfnum okkar núna. Frá París flugum við svo til Stokkhólms og tókum þaðan lest til Örebro og beint í kotið hennar Lilýar, þar sem biðu okkar bollur og HÁKARL! Ég grét það í laumi að ég hefði misst af Þorranum annað árið í röð en nehei, Lilý bjargaði því sem hægt var og gaf mér íslenskan hákarl sem hefur sjaldan ef ekki bara aldrei bragðast betur.

Dagarnir hérna hjá Lilý eru búnir að vera draumi líkastir. Við erum búnar að hafa það svo kósý og notalegt að mér líður bara eins og ég sé komin heim. Búnar að hlæja frá okkur allt vit, flippa endalaust með myndavélina (ég sagði það, við erum alltaf í flippinu) og reyna eftir okkar fremsta megni að skilja og (Hekla) tala sænsku. Við erum eins og hálfvitar því við svörum alltaf með sí, claro og gracias. Við erum orðnir svo vandræðalega miklir heimsborgarar að við vitum ekki eini sinni hvaða tungumál við erum að tala hverju sinni. Notaði eina ítalska orðið sem ég kann til þess að blóta í strætó í gær og viti menn, sitja ekki tveir Ítalir fyrir aftan okkur sem urðu nú helvíti spenntir yfir þessum tilþrifum og byrjuðu að tala af miklum ákafa. 'Ich habe keine Ahnung' hefur einnig orðið mér að falli þegar manneskjur byrja að tala við mig á brjálaðri þýsku haldandi að hér sé Helena Eichelberger mætt á svæðið. Í morgun (eða ekki svo mikið morgun, frekar seinni partinn) vakti Lilz okkur svo með páskaeggi frá Nóa Síríus og verð ég að segja að betri vakningu verður seint hægt að finna. Úðuðum í okkur súkkulaði og borðuðum svo dýrindis máltíð sem hún eldaði fyrir okkur. Hótel hvað? Hér lifum við eins og prinsessur og það er stjanað við okkur sem slíkar. Við erum meira að segja búnar að þvo fötin okkar sem hefur ekki gerst í háa herrans tíð.

Á þriðjudaginn munu svo leiðir okkar Hekils skilja. Ég ætla að hendast í nokkurra daga ferð til Noregs og mun að öllum líkindum fara svo til Kaupmannahafnar á föstudaginn eða laugardaginn, en Hekla fer á undan mér til Köben til að hitta múttu sína. Já Baddi ef þú ert eitthvað búinn að vera að velta því fyrir þér hvenær ég muni láta sjá mig þá er þetta svarið. Ég er ekki 100% viss en ég býst við að svona verði þetta. Get varla beðið eftir að hitta ykkur. Og get ekki beðið eftir að fá mér Skittles.

Klukkan er orðin ansi margt hérna og ég er búin að vera að skrifa þetta blogg í góða 2 tíma. Ætla að fara að sofa í hausinn á mér því á morgun ætlum við að skella okkur í svampinn og eyða deginum í eitthvað annað en hugga okkur. Þó svo að það sé nú alveg hryllilega notalegt svona í SNJÓKOMUNNI sem er úti.

Hafið það sem allra best hvar sem þið eruð....

- Helena

 

Eg bidst velvirdingar a hversu seint thetta blogg kemur. Madur er bara buinn ad vera svo andskoti upptekinn undanfarid ad enginn timi hefur verid til ad setjast fyrir framan tolvuna og slaka a.



Aevintyraferdin sem eg for i i San Jose er med sonnu haegt ad kalla aevintyraferd. Hekla for og var menningarleg a sofnum og kaffismokkun a medan eg for med hopi liffraedinga fra Puerto Rico i river rafting/canopy ferd. Eg veit ekki hvad canopy heitir a islensku en thad er allavega svona daemi thar sem thu ferd i eitthvad belti um thig midja og theytist 200 og eitthvad metra i 30 metra haed i gegnum frumskog med ekkert annad en eina linu fyrir ofan thig sem thu ert fastur i. Thetta var svo snargedveikit ad eg thad er engu lagi likt. Eg helt i fyrstu ad eg myndi deyja og oskradi natturulega fra mer vitid ur hraedslu, en i endann var eg farin ad oskra godum oskrum. Gaman ad geta thess ad thessi skogur var notadur til ad taka upp atridi i baedi Jurassic Park myndunum og King Kong. Mer lidur naestum eins og celebi ad hafa komid thangad. Helena sem alltaf er svo ostjornlega gafud tok ekki med ser aukafot fyrir river rafting-id og endadi thvi ad sjalfsogdu a ad thurfa ad vera i venjulegum fotum og venjulegum skom ad hendast til og fra i einhverri a. Thad var samt svo faranlega mikid thess virdi, tho svo ad eg hafi thurft ad nota ulpuna mina sem halfgert pils eftir a og kom thvi upp a hostel litandi ut eins vidrini med throllalegasta bros i heimi a mer. Thad sem stod upp ur i rafting-inu var thegar vid stoppudum og fengum ad hoppa fram af 9 metra harri bru, beint ofan i ana. Thad tok mig godar 15 minutur ad thora ad hoppa ofan i, en eftir thad missti eg thad og spurdi hvort eg gaeti fengid ad hoppa aftur og aftur og aftur. Tilfinningin sem er i likamanum a ther a medan thu ert i loftinu ad bida eftir ad skella ofan i vatnid er olysanleg. Maginn a ther er ekki thar sem hann a ad vera heldur thotinn bara eitthvert i gegnum hausinn a ther og uti buskann. Svo saum vid lika baby apa ad sveifla ser i trjanum sem voru ogedslega kruttlegir. Thetta var seinasti dagurinn okkar i San Jose og um kvoldid heldum vid natturulega uppa thad med videigandi haetti. Bordudum godan mat med Alan og Dave og svo skellti eg mer med endalaust fyndna svissneska gaurnum (sem eg man hryllilega ekki hvad heitir akkurat i augnablikinu) ut ad dansa. Thegar vid komum heim var mer svo hent ut i sundlaug i ollum fotunum. Skil ekki hvad astrolsku gellunni ne gaurnum sem var ad vinna a hostelinu gekk eiginlega til med theim athofnum en eg byst vid ad thad hafi verid frekar fyndin sjon thannig ad theim er fyrirgefid.



Vid flugum fra San Jose til Lima i Peru og forum svo strax daginn eftir til Cusco. Thad var yndislegt (a medan thad var samt svo oraunverulegt) ad hitta Dagnyju og Helgu og flippa sma med theim. Reyndar leidinlegt hvad vid gatum eytt litlum tima med theim, en vid erum ad fara ad hitta thaer a Islandi eftir sma tima thannig ad vid thurfum ekki ad grata. Ekki mikid allavega. Vid skelltum okkur svo ad sjalfsogdu i skodunarferd um Machu Picchu og tilfinningin sem eg fekk thegar vid vorum bunar ad labba upp og horfdum yfir allt svaedid var hreint ut sagt olysanleg. Eg trudi bara varla ad eg staedi i alvorunni og vaeri ad horfa a thetta med berum augum.



Thad sem vid tok voru svo 3 atakanlegir solarhringar sem folust megn megnis i bid a flugvollum. Byrjudum a thvi ad bida i goda 15 tima a flugvellinum i Lima. Thjonn nokkur a veitingastad thar vard besti vinur okkar og song Guns N' Roses log fyrir mig i hvert skipti sem hann labbadi framhja. Ekki mikid haegt ad gera a flugvollum annad en ad vera a netinu og detta i thad. Vid gerdum baedi. Lentum i Buenos Aires og svafum a flugvellinum thar i 6 tima adur en vid loksins komumst um bord i flugvelina til Santiago, Chile, thar sem vid erum staddar nuna. Ad hitta strakana var faranlegt. Isak skropadi i skolanum til ad geta tekid a moti okkur a flugvellinum og var mikid um fagnadarfundi. Thad er buid ad vera svo faaaaranlega gaman undanfarna daga ad eg graet yfir ad thurfa ad fara fra theim, vitandi thad ad eg mun ekki sja tha aftur i einhverja manudi. Thad getur meira ad segja vel verid ad eg og Hekla splittum teyminu okkar i 2 daga eda svo og hun fari a undan mer til Buenos Aires thannig ad eg geti farid med theim til Cartagena i 1 einn dag. Mer lidur svo vel herna hja theim ad eg er ad spa i ad koma bara ekkert heim. Ok? BARA ef lifid vaeri svona einfalt. Eg get samt reyndar ekki bedid eftir ad hitta Lily og fagna paskunum med henni og islensku sukkuladi. Og hitta Badda, Heidu, Andra og Lenu. Thad verdur yndislegt.



Aei solin skin og eg aetla ad fara ad koma thessu lidi a faetur. Kaupa mer peysu og lata Mauro mala a hana. Ja by the way... eg for i klippingu hja vinkonu strakanna i gaer. Eftir ad Isak var buinn ad telja i mig kjark i godan halftima og segja mer ad thad gengi bara ekkert ad vera med domulega klippingu allt sitt lif og eg thyrfti ad flippa sma svona endrum og eins. Eg gat ekki annad en tekid thessari askorun og i sameiningu sogdum eg og Isak henni ad klippa harid a mer bara einhvern veginn allt odruvisi. Juju mikid rett... thad er svo sannarlega allt odruvisi en nokkur klipping sem eg hef verid med adur. Eg elska thad. Og allir adrir.



Lifid fallega elsku folk...



- Helena

I gaer sat eg i sofanum og var ad horfa a Finding Neverland med stelpu sem eg var ad hitta i fyrsta skipti. Thegar myndin var buin litum vid a hvora adra, badar gratbolgnar. Tha hlogum vid. Agaett ad vita ad madur er ekki einn i thessum pakka.

Vid kvoddum Utila med stael. Kvoldid adur en vid forum var risaparty a strondinni sem var ekki buid fyrr en seinasta manneskjan for. Tek thad fram ad thad var ekki eg. Eg for og atti i mjog heimspekilegum samraedum vid gaur sem er svo mikill haus ad thad halfa vaeri nog. Sagdi mer ad hann hefdi bara (ja bara... sama merking og einungis) reykt 15 jonur thann daginn. Allt var samt fallegt vid thessar samraedur thvi vid satum i nidamyrkri og ekkert lysti leidina fyrir okkur nema tunglid og stjornurnar, og thratt fyrir ad vera svona mikill haus meikadi hann rosalega mikid sens i sinni heimspeki og gaf mer ymisleg gafuleg rad vardandi lifid. Ferjan okkar for klukkan 6:20 thannig ad vid vildum ekki einu sinni taka ahaettuna a ad fara ad sofa thvi vid vissum ad vid myndum ekki na ad vakna i taeka tid. Vid forum thvi beint i ferjuna ur partyinu, kiktum rett heim a hotel til ad na i toskurnar okkar. Thad var eiginlega half leidinlegt ad kvedja thennan stad. Allir eru svo laid back og andrumsloftid er einkar thaegilegt. Vid forum alltaf beint nidur a strond um leid og vid voknudum, syntum i sjonum (sem er eitthvad um 30 gradu heitur) og lagum i sandinum ad sola okkur a naerfotunum. Ja, vid erum einu stelpurnar i heiminum sem dettur i hug ad fara a eyju i Karabiska hafinu an thessa ad eiga bikini.... en vid reddudum thvi natturulega eins og ollu odru. A kvoldin forum vid svo eitthvert ut ad hitta folk og hafa gaman og eg segi thad og meina ad thu finnur ekki flottari bari en eru tharna. Sa flottasti ber nafnid Treetanic og er i laginu eins og skip, en er samt uppi tre og ad sjalfsogdu undir berum himni thannig ad thu serd stjornurnar og tunglid a medan thu situr tharna og skemmtir ther med skemmtilegu folki. Eitt kvoldid thegar vid Hekla vorum med fyrstu manneskjunum til ad maeta a stadinn forum vid i Jack Sparrow leik og hlupum og hoppudum um allt skipid med thykjustusverd ad skylmast. Tha hlo eg datt... thangad til eg var ordin mod og kofsveitt og fattadi ad eg thyrfti bara ad vera thad thad sem eftir lifdi kvoldsins. Thad eru lika allir barir alltaf med Happy Hour og a theim tima er afengid odyrara. A Treetanic hafa thau ekki Happy Hour heldur Happy Time og thegar eg las thad hlo eg eins og retardur og hugsadi um Borat. Vid horfdum a Borat abyggilega svona 15 sinnum a medan vid vorum i Antigua og nuna tokum vid stundum bara klukkutimana i ad kvota thessa blessudu mynd og hlaeja eins og thad se enginn morgundagur. Naestflottasti barinn a Utila var uti sjonum thannig ad thu stodst bara med vatn allt i kringum thig og horfdir a stjornurnar og tunglid. Mer leid eins og lifid vaeri fullkomid thegar eg kom a thennan stad i fyrsta skipti. Eg veit ekki hversu oft eg er buin ad fa tha tilfinningu i mig i thessari ferd. A thessum bar hitti eg kanadiskan gaur sem sagdi um leid og hann komst ad thvi ad eg vaeri fra Islandi: "Segdu mer allt sem thu mogulega getur um Sigur Ros". Eg held ad hann hafi punktad hja ser eftir thetta kvold ad spyrja aldrei fullan Islending ad thessari spurningu aftur thvi eg taladi stanslaust i svona 3 tima og sagdi honum virkilega ALLT sem eg veit um tha.

Vid Hekill litum ut eins og holdsveikisjuklingar eda eitthvad annad alika ogedslegt. Thad eru einhverjar ofetispoddur herna sem eru svo litlar ad madur ser thaer ekki, og thaer eru eins og mannaetur. Mann langar ekki til ad fara a strondina svona utlitandi, svo slaemt er astandid. Madur byrjar ad meta Island a annan hatt thegar madur upplifir svona vidbjod. Oged vidbjodur oged. Svo klaejar okkur svo mikid ad vid sofum ekki a naeturna heldur klorum okkur, sem gerir natturulega illt verra. Vid erum lika alltaf eins og smaborn, halfkjokrandi thegar thessi kladakost koma og vitum ekki okkar rjukandi rad heldur hlaupum bara um a brokinni oskrandi og berjandi i veggi til thess ad reyna ad koma i veg fyrir ad fara med puttana i bitin.

Vid erum staddar i San Jose, Costa Rica at the moment. Thad tok okkur 2 mjog svo svefnlausa daga ad komast hingad fra Utila en thad hafdist. Hostelid sem vid erum a er aedislegt, med sundlaug og endalaust hjalpsomu starfsfolki. Gellan i lobbyinu talar alveg eins og Nadia i American Pie. Eg geri mitt besta i ad reyna ad hlaeja ekki thegar eg tala vid hana. Vid munum sjalfsagt fara hedan a midvikudag og tha er stefnan tekin a Peru. Adur en vid forum hedan munum vid samt fara i aevintyraferd ut i skog sem eg segi betur fra thegar henni er lokid thannig ad eg geti komid med smaatridin. Gjaldmidillinn herna er i mesta ruglinu. Vid forum i gaer i budina og versludum i matinn fyrir 90.000 kall. Vorum ekki alveg vissar um ad vera med nog fyrir thessu ollu, en eg var sem betur fer med 130.000 kall i brjostahaldaranum minum. Thegar vid sjaum svo ad vid erum med alveg nog aepir Hekla a mig i einhverju aediskasti ad hendast og na i tvo Snickers. "Ad spara" er ekki eitthvad sem er i havegum haft hja okkur stollum.

Thad er svo kripi gaur herna sem spurdi mig adan hvort eg og vinkona min vildum koma med honum i hans bil a einhvern skemmtistad. Hann er svona 60 ara..... "ehhh... I think we are going somewhere else". Nanast a sama andartaki kom John (veit ekki hvort eg er einhvern tima buin ad blogga um bandarisku surf folana okkar sem vid rekumst alltaf tilviljanakennt a aftur og aftur, en hann er allavega einn af theim) og bjargadi mer med thvi ad spyrja hvort vid aettum ekki ad fagna St. Patrick's day og fara eitthvert ut. Ju takk.

Eg er sko buin ad klora mer til blods a faetinum a medan eg er buin ad vera ad skrifa thetta blogg. ANDSKOTINN SJALFUR hvad thetta er othaegilegt. Bitin a iljunum eru langverst thvi mann kitlar svo mikid thegar madur reynir ad klora ser thar, en samt verdur madur ad klora ser thar.

Held ad thad se ad koma ad brottfor, thannig ad malid er ad fara og gera sig ready.

Ast, kossar og fadmlog...

- Helena

 

Eg elska kommentin ykkar, oll sem eitt. Eg elska lika ad fa nyja kommentara... minn kaeri Elvis, e-mailid mitt er helenahaf@gmail.com... sendu mer linu, eg elska ad fa e-mail!

Vid drulludum okkur loksins fra Antigua og var thad ekki bara sarsaukafullt, thad var hreinn vidbjodur. Eg grenjadi naestum ur mer augun og var grenjandi i rutunni allavega fyrsta klukkutimann og eitthvad folk sem eg thekkti ekki neitt ad reyna ad hugga mig a medan thad gat abyggilega ekki skilid helminginn af thvi sem eg var ad reyna segja vegna thess ad eg var med svo mikinn ekka. Thad er allt i lagi med mig nuna samt, eg er bara thakklat fyrir thann tima sem eg fekk tho i Antigua med thessu lidi og eg skemmti mer betur i thessar vikur en eg hef gert svo manudum skiptir... laerdi mikid af thessu lika og most important, laerdi eg mikid um sjalfa mig. Og ad hamburguesa getur haft allt adra og mun donalegri merkingu en bara hamborgari.

Hotelid sem vid forum a i Copan Ruinas i Honduras var eitthvad voda fancy egveitekkieinusinnihversumargrastjornu hotel og vid drottudumst thangad inn, gjorsamlega dauduppgefnar thar sem vid forum eiginlega beint af skrallinu i rutuna okkar (eda rutu, thetta var einhver pinulitill shuttle bill sem tok ekki naerri thvi jafn mikid af folki og theim tokst samt ad troda i hann). Thad sem gerdist svo sidar thann dag er ekki eitthvad sem eg aetla ad skrifa um her, Hekla er nu thegar buin ad sja um thad og thid getid lesid allt um thad a sidunni hennar... linkurinn er her til hlidar. Munid bara ad eg var ekki ein og andlegt astand mitt var ekki upp a thad besta! Vid reyndar faerdum okkur yfir a hostel eftir tvo daga thvi thetta hotel var greinilega fyrir gamalt folk og thvi allt of lagvaert fyrir okkar smekk. Hostelid sem vid forum sidan a var hostel/veitingastadur/bar allt i sama pakkanum og vid fundum okkur adeins betur thar. I Copan forum vid i risastoran fuglagard og thad eina sem eg hugsadi um allan timann var ad minn elskulegi stjupfadir hefdi sjalfsagt misst thad tharna. Vid tokum alveg heilan helling af myndum og eg get ekki bedid eftir ad syna ther thaer Kalli! Eg stod og thad voru 3 RISAstorir pafagaukar i ollum heimsins litum sitjandi a hondunum og oxlunum a mer og sumir theirra kunnu ad tala. Thetta var thad skemmtilegasta sem vid gerdum i Copan og eg veit ad Hekillinn er alveg sammala mer. Daginn sem vid forum thadan var allt i ruglinu... i fyrsta lagi svafum vid yfir okkur... thurftum svo ad borga einhvern reikning og hradbankarnir allir tveir i baenum voru biladir og stadurinn tok ekki vid kreditkortum. Floooott. Thad endadi a thvi ad vid tyndum thetta saman i klinki og attum tha ad sjalfsogdu engan pening meir thannig ad vid thurftum ad labba a rutustodina (vorum ad fara til borgar i Honduras sem heitir La Ceiba) i milljon og eins stigs hita med bakpokana okkar, um thad bil ad verda of seinar. Thegar thangad var komid vorum vid endalaust svangar en attum engan pening og hvad haldidi? Ad sjalfsogdu gatum vid ekki notad kreditkortin okkar thar... vid satum thvi i rutu i 7 klst badar ad deyja ur hungri allan timann.

Thad fyrsta sem vid heyrum thegar vid komum til La Ceiba er lag sem var verid ad blasta fyrir utan rutustodina thar og er med Calle 13 (titillinn er brot ur laginu) og minnti mig einungis a Antigua thannig ad eg vissi ekki alveg hvort eg aetti ad grata eda hlaeja. Eg gerdi hvorugt og akvad bara i stadinn ad fara ad syngja med gedveikt hatt og dansa til ad gleyma. Thad var gaman. Eg gleymdi natturulega ekki en thad kom mer i gott skap. Og svo bordadi eg Skittles. Eg er buin ad borda meira Skittles undanfarna daga en eg hef etid samtals um aevina. Anyways... vid attum ekkert pantad thegar vid komum thangad, vorum med engan pening og ooogedslega svangar. Leigubilstjorinn okkar var eitthvad met, eg grenjadi ur hlatri yfir thessum kalli. Hann byrjadi a thvi ad fara med okkur i svona 3 hradbanka adur en eg sagdi honum hvada hradbanka vid thyrftum ad komast i sem eg vissi ad taeki kortin okkar... thvi naest fer hann med okkur a mjog odyrt hotel sem var samt fint, vid aetludum hvort sem er bara ad vera tharna i eina nott... reyndar stod a mida a veggnum: Please do not bring any prostitutes to our hotel (thyding: vinsamlegast ekki koma med vaendiskonur a hotelid okkar) thannig ad thad var kannski ekki svo fint eftir allt. Vid akvadum svo ad fara a Pizza Hut og kallinn keyrdi okkur ad sjalfsogdu thangad... sagdi svo ad hann myndi na i okkur eftir einn og halfan tima... what? Allt i lagi, fint ad hafa far heim... a Pizza Hut saum vid einhvern thann fallegasta dreng sem eg hef augum litid, hann var med endalaust fallegan hudlit en svo med himinbla augu! Eg gat ekki annad en glapt a hann og thad endalaust og hugsadi mikid um hvad eg myndi vilja eignast svona karamellubarn. Atti lika svo erfitt med mig ad oskra ekki ur hlatri thegar 5 spikfeitir klaedskiptingar komu inn og letu eins og their vaeru 6 ara smastelpur... jaeja, eftir Pizza Hut kom kallinn ad na i okkur og vid vildum komast a netid einhversstadar thannig ad hann keyrdi okkur a netkaffihus, sagdi ad hann myndi koma aftur eftir klukkutima. Aftur, what? Tha var eg farin ad skellihlaeja og ekki baetti thad ur skak ad hann var med utvarpid gedveikt hatt stillt og song enntha haerra med og flautadi a allt kvenkyns sem labbadi framhja. Thegar vid komum svo loks a hotelid akvadum vid ad hann myndi koma daginn eftir til ad na i okkur og keyra okkur uta bryggju thar sem vid aetludum ad taka ferju til Utila. Hann graeddi abyggilega jafn mikid a okkur a thessum tveimur dogum og hann gerir venjulega a viku, en mer finnst thad frabaert thvi hann var algjorlega hinn hressasti og besti til ad lenda a eftir ad hafa att omurlegan dag, peningalausar og glorhungradar. Um kvoldid letum vid okkur dreyma um ad opna hid fullkomna hostel a Akureyri. Svei mer tha ef thad mun ekki bara verda af thvi einn daginn.

Utila er eyja sem er hluti af Honduras og er i karabiska hafinu. Thar erum vid staddar as we speak. Batsferdin hingad var eitthvad thad rosalegasta sem eg hef upplifad... thetta var eins og ad vera i Daemonen i Tivoliinu i Kaupmannahofn stanslaust i 2 tima, svo mikid hoppadi og skoppadi hann a oldunum og madur fekk rosalega i magann a 2 sekundna fresti. Thad sem beid okkar svo a Utila var hrottafengnasta rigning sem eg hef upplifad a aevi minni og eg mun sjalfsagt aldrei upplifa annad eins svo lengi sem eg lifi. Thad er vidbjodslega heitt herna, en droparnir eru a staerd vid fugla og hlunkast nidur med svo miklum latum ad eg vaknadi i alvorunni vid rigninguna i morgun. Thad er enginn vindur eda neitt svoleidis, heldur bara hljodid i rigningunni ad skella a jordinni var nog til thess ad vekja mig. Og vid sem aetludum ad koma hingad til ad worka tanid... eg kaeri einhvern ef thessi rigning bidur min thegar eg vakna a morgun.

Vid deilum herbergi med gaur sem heitir Petur, eda Pesi. Mer fannst hann ogedslegur i fyrstu og skipadi Heklu ad henda honum ut, en svo akvad eg ad laera bara ad meta hann og thad sem hann er i rauninni ad gera fyrir okkur. Hann er reyndar med einhverja staela thessa dagana, kom ekki heim i nott og var bara ad eltast vid einhverjar gellur langt fram undir morgun en eg hugsa ad vid munum fyrirgefa honum thad blessudum. Thess ma jafnframt geta ad Petur er edla sem er algjorlega meinlaus en hann etur poddur og onnur kvikindi thannig ad vid erum bara sattar med gaurinn. High five (Borat style).

Mer thykir merkilegt ad a thessari litlu eyju sem bua ekki margir erum vid nu thegar bunar ad sja og tala vid 3 manneskjur sem vid vitum ekki hvort eru konur eda karlar. Og a thessari eyju erum vid nu thegar bunar ad sja allt of mikid af folum sem gera mig vandraedalega thvi their eru svo heitir.

Eg hugsa ad thetta se komid gott i bili... malid er bara ad thad er nakvaemlega ekkert haegt ad gera a thessum stad thegar vedrid er svona, annad en ad hanga a netinu.

Lifid fallega elskurnar,

- Helena